Љубовта ретко згаснува одеднаш. Почесто тоа е тивок процес што трае со месеци, па и со години, сè додека еден ден партнерите не сфатат дека живеат еден покрај друг, а не заедно. Социјалната работничка и истражувачка Карен Кајзер го проучувала овој процес и го нарекла брачно незадоволство. Според неа, тој минува низ три фази. Ако ги препознаете, полесно ќе разберете каде се наоѓа вашата врска и што уште може да се направи.
Прва фаза: разочарување
Разочарувањето може да дојде многу порано отколку што мислиме. Кај голем дел од паровите се јавува уште во првите месеци од бракот, а многумина имаат сомнежи уште во првата година.
Најчести причини се контролирачкото однесување, недостигот на одговорност и недостигот на емоционална поддршка. Заедничкото во сите нив е чувството дека партнерот не ги зема предвид вашите мислења, желби и чувства.
Во оваа фаза сè уште има надеж. Повеќето луѓе остануваат, верувајќи дека работите ќе се подобрат, иако дел од нив веќе размислуваат за заминување.
Втора фаза: незадоволство
Емотивната поврзаност полека слабее, а партнерите сè помалку се трудат околу врската. Лутината и повредата се трупаат, бидејќи истите негативни однесувања се повторуваат и ништо не се менува.
Вниманието сè повеќе се свртува кон лошите особини на партнерот, а добрите стануваат речиси невидливи. Се бара сè повеќе емотивна и физичка дистанца, а мислите за раздвојување стануваат сериозни. Многумина во оваа фаза активно се двоумат дали да останат или да заминат.
Трета фаза: апатија и рамнодушност
Лутината исчезнува, но не затоа што проблемите се решени. На нејзино место доаѓа рамнодушност. Партнерите се оддалечени и емотивно и физички. Некои чувствуваат сожалување кон другиот, но не и доволно вина за да останат.
Во оваа фаза повеќе не се верува дека партнерот може да се промени, а обидите да се решат проблемите речиси престануваат. Повеќето луѓе тука веќе преземаат конкретни чекори за крај на бракот.
Што посакуваат партнерите да се смени?
- промена во однесувањето и ставот;
- престанок на контролата и доминацијата;
- повеќе блискост и интимност.
Кога уште може да се спаси?
Најдобар момент за дејствување е првата фаза, разочарувањето. Тогаш чувствата се уште живи и има волја за промена. Вреди да се работи на:
- очекувањата што секој од вас ги има од бракот;
- јасната комуникација на потребите и чувствата;
- свесноста за сопствените проблеми, а не само за туѓите;
- справувањето со отпорот на партнерот кон промените;
- препознавањето кога несправедливо се обвинувате себеси за сите проблеми.
Не плашете се да побарате помош: разговор со блиски пријатели, советување кај стручно лице или група за поддршка. Парадоксално, паровите најмногу имаат потреба од помош токму во фазата на разочарување, а тогаш најретко ја бараат.
Љубовта не згаснува во еден ден. Затоа и не треба да чекаме последниот ден за да се обидеме да ја спасиме.
